گرچه سی و سه پل مشهورترین پل اصفهان به شمار می‌رود، اما افتخار زیباترین پل زاینده رود به پل خواجو رسیده است. پل خواجو 350 ساله با شاهنشین‌های کاشیکاری و اعیانی، اسرار معماری و تزئینات ظریف و هنرمندانه‌اش در زمره دیدنی‌ترین جاذبه های اصفهان و زیباترین پل‌های باستانی جهان قرار دارد و به گفته بازدیدکنندگانش آمیزه‌ای از هنر و مهندسی و مملو از آرامشی عرفانی است. پل خواجو در فهرست میراث ملی نیز به ثبت درآمده و همچون نگینی زیبا بر بستر زاینده رود می‌درخشد.


پیشنهاد می‌کنیم خواندن این صفحه را از دست ندهید: سی و سه پل

پل خواجو حدود 350 سال قدمت دارد. یعنی در زمان شاه عباس دوم صفوی(1746میلادی) ساخته شده. در زمان خودش هم سد و هم مسیری برای اتصال ساحل‌های جنوبی و شمالی زاینده رود به همدیگر بوده است. بین ستون‌های مکعبی شکل پل که به دقت تراش خورده‌اند، چوب‌های یکپارچه و مرتفع می‌گذاشتند و آب را پشت پل جمع می‌کردند تا برای آبیاری باغ‌های اصفهان از آن بهره جویند و یا در دریاچه‌اش تفریحات ورزشی انجام دهند.


دو شاه نشین در شرق و غرب پل خواجو ساخته شده و در وسط نیز اتراق‌گاهی باشکوه دارد که با کاشیکاری‌های ظریف و طلاکاری به سبک صفویان آراسته اش کرده‌اند. وجود شاهنشین‌ها حکایت از آن دارد که این پل برای اهداف خاصی طراحی شده و یک مسیر معمولی نبوده؛ بلکه شاهان و بزرگان از آن عبور می‌کرده‌اند. نامش نیز گویای همین موضوع است؛ نام پل خواجو از خواجه می آید که به معنی افراد بزرگ و صاحب منسب است و در گذرزمان و گفتار عامیانه، پل خواجه تبدیل به پل خواجو شده.


ویژگی های پل خواجو

روایت‌های کتاب‌های تاریخ گویای آن است که پشت دریاچه این بند، مسابقات شنا و قایقرانی برگزار می‌شده و پادشاه و افراد طراز اول مملکت، در شاه نشین و غرفه‌های پل خواجو می‌نشستند و مسابقه را به صورت زنده تماشا می‌کردند. همچنین روایت‌های گذشتگان به ما می‌گویند که در محل این پل جشن‌های باشکوهی ترتیب داده می‌شد. شعر شعرای آن زمان در وصف چنین جشن‌هایی گواه بر حقیقت داشتن آن است. گفته می‌شود هیچ قسمت از زاینده رود، به اندازه چشم اندازی که از فراز پل خواجو دیده میشود زیبا نیست.


پل خواجو حدود 133 متر درازا دارد و آب زاینده رود از میان 24 دهانه زیر پل در گذر است. اصل بنای پل خواجو در 4 طبقه ساخته شده است. بعضی از طبقات در زمان کم آبی قابل استفاده بودند و برخی دیگر برای مواقعی استفاده می‌شدند که آب پشت دریاچه بالا آمده بود. بنایی که در وسط پل خواجو قرار دارد برای اقامت موقت پادشاه و خاندان سلطنتی طراح شده و کاشیکاری‌هایی دارد که قسمت‌هایی از آن بر اثر مرور ایام از بین رفته.


 شیرهای سنگی پل خواجو

در دو طرف شاه نشین شرقی، دو شیر سنگی قرار دارند. روی بدنه شیرها نمادهایی از ورزش باستانی به چشم می‌آید که نمایانگر اهمیت ورزش از دیرباز تا کنون بین ایرانیان است. این دو شیر نماد سپاهیان بختیاری هستند که حفاظت از زاینده رود و شهر را به عهده داشتند. جالب‌ترین قسمت شیرها، چشم‌هایشان است که در شب می‌درخشد. به محض تاریک شدن هوا، چشم‌های این دو شیر مانند دوچراغ قرمز می‌درخشند.


پل خواجو ساختار مهندسی بسیار جالبی دارد. بطوری که آب نه تنها پی و ستون‌های آن را فرسوده نمی‌کند، بلکه سبب تقویت آن نیز می‌شود. پل خواجو را پل شاه، پل رکن الدین، پل شیراز، پل گبرها و پل حسن بیگ نیز می‌نامیدند.

پل خواجو در سمت شرق سی و سه پل قرار دارد. اگر در تکه شمالی شهر هستید، از خیابان چهارباغ خواجو که به سمت زاینده رود بیایید، به میدان خواجو می‌رسید. سمت راست میدان، خیابانی قرار دارد که کمال اسماعیل نامیده می‌شد. باید عرض خیابان کمال اسماعیل را رد کنید و به حاشیه زاینده رود برسید. به راحتی می‌توانید مسیری را که به پل خواجو می‌رسد، تشخیص دهید. اگر در ساحل جنوبی زاینده رود قرار دارید، برای رسیدن به پل خواجو باید دنبال بلوار آینه خانه و یا بلوار آبشار اول بگردید. این بلوارها به موازات زاینده رود هستند و پل خواجو دقیقا در نقطه‌ای واقع شده که بلوار آیینه خانه و بلوار آبشار اول به بلوار فیض می‌رسند. افزون بر آن شهرت این پل تا اندازه ای زیاد است که از هر رهگذری بپرسید، به درستی آدرسش را به شما خواهد داد.


به دلیل نزدیک بودن پل خواجو به دیگر جاذبه های اصفهان، بهتر است با پای پیاده از این شهر و جاذبه‌هایش دیدن کنید. اگر سی و سه پل را مبدا پل‌گردی‌های تان در اصفهان قرار دهید، از مسیر کنار رودخانه که به سمت شرق بروید، به پل فردوسیه می‌رسید که جاذبه تاریخی ندارد. پس از اینکه از کنار پل فردوسیه گذشتید، به پل چوبی می‌رسید که نام درستش جوئی است و پلی تاریخی و دیدنی به شمار می‌رود. بعد از این پل، پل خواجو با همه زیبایی و شکوهش در انتظارتان است.

تمام روز

رایگان

عکسبرداری کنید. هر چقدر که دلتان می‌خواهد. اما یادتان نرود که از سه پایه استفاده نکنید. افزون بر ممنوع بودن استفاده از سه پایه برای عکسبرداری از اماکن و محوطه های تاریخی، به دلیل شلوغ بودن پل و حضور گردشگران این کار توصیه نمی‌شود. از دیدن افرادی که روی پل در حال آواز خواندن هستند تعجب نکنید. ساختار معماری پل به صورتی است که اگر در سمت چپ اولین ستون شمالی پل بایستید و حرف بزنید، کسی که در سمت راست اولین ستون جنوبی ایستاده باشد، به راحتی صحبتتان را می‌شنود. از این رو افراد زیادی دوست دارند از این راز معماری پل استفاده کنند. آواز بخوانند و سرگرم شوند. شما هم می‌تواند امتحان کنید.


در زیر دومین گنبد از سمت جنوبی پل، دو مقبره با سنگ مرمر سفید می بینید. گفته می‌شود این سنگها، مزار سازندگان پل خواجو هستند که به خاک سپرده شده اند. مقبره ها نزد ایرانیان گرامی هستند. احترام شان را نگهدارید. همچنین اگر زاینده رود را بی آب دیدید تعجب نکنید. در واقع احتمال بی آب بودن این رود را بالا در نظر بگیرید. به دلیل سیاست‌های ملی در بعضی از ایام سال آب رود را می‌بندند. پل خواجو یکی از تفرجگاه‌های محبوب شهروندان اصفهان است که به ویژه در شب‌های آخر هفته، در این محدوده وقت می‌گذرانند.

دیدگاه‌ها

captcha